فرض کنید نصاب به برگه اندازهگیری شما نگاه میکند و میپرسد: «این ۶۲۰ میلیمتر، فاصله گوشه دیوار تا مرکز لوله فاضلاب است یا تا لبه آن؟» اگر جواب روی برگه نباشد، حتی یک اندازهگیری دقیق هم به کارش نمیآید. قاعده ساده این است: هر عدد باید دو نقطه مشخص داشته باشد؛ معلوم باشد از کجا تا کجا اندازه گرفتهاید.
در قسمت اول آموزش گامبهگام نصب کابینت، با متر، مداد و کاغذ یک نقشه از آشپزخانه تهیه میکنیم. این نقشه باید شکل فضا، جای موانع و اندازههای قطعی و موقت را نشان دهد. فعلاً قرار نیست اندازه برش بدهیم یا محل پیچکاری را تعیین کنیم.
گام اول: نقشه ساده آشپزخانه را از بالا بکشید
تصور کنید سقف آشپزخانه را برداشتهاید و از بالا به کف نگاه میکنید. شکل دیوارها را وسط برگه بکشید و جای در، پنجره، ستون و فرورفتگیها را مشخص کنید. نقشه لازم نیست به مقیاس باشد؛ فقط آنقدر فضا بگذارید که بتوانید عددها را کنار هر ضلع بنویسید. دیوارها را «الف»، «ب» و «ج» بنامید. روی نقشه، جهت بازشدن در و پنجره را هم با یک کمان نشان دهید.
بالای برگه تاریخ بازدید، واحد اندازهگیری و وضعیت کف و دیوار را بنویسید. مثلاً: «همه اندازهها به میلیمتر؛ کفپوش اجرا شده؛ کاشی دیوار ب هنوز نصب نشده است.» به این ترتیب کسی فاصله تا دیوار ناتمام را با فضای نهایی نصب اشتباه نمیگیرد.
اگر صفحه روی کابینت انتخاب شده است، جنس و ضخامت آن را جدا از ابعاد اتاق یادداشت کنید. اگر هنوز انتخاب نشده، بنویسید «ضخامت صفحه: نامشخص». این موضوع مانع اندازهبرداری نیست، اما هنگام تعیین تراز بدنهها اهمیت پیدا میکند. اگر انتخاب جنس هم باز مانده است، راهنمای انتخاب متریال کابینت را برای مرحله تصمیمگیری بخوانید؛ ضخامت نهایی را از مشخصات همان صفحهای که سفارش میدهید بردارید.
گام دوم: فاصله بین دیوارها را در چند ارتفاع اندازه بگیرید
از دیوار «الف» شروع کنید. اگر قرار است یک ردیف کابینت بین دو دیوار جانبی نصب شود، فقط یک بار متر را کنار کف باز نکنید. فاصله آزاد را در محدوده بدنه زمینی، در ارتفاع پیشبینیشده صفحه و، اگر کابینت دیواری دارید، در محدوده آن هم بگیرید. ارتفاع هر برداشت از کف را کنار عدد بنویسید تا نفر بعد بتواند متر را دقیقاً در همان محل بگذارد.
نمونه زیر فرضی است و ارتفاعهای آن، ارتفاع پیشنهادی نصب نیستند:
| محل برداشت | ارتفاع متر از کف تمامشده | فاصله آزاد بین دو دیوار |
|---|---|---|
| محدوده بدنه زمینی، بالاتر از قرنیز | ۳۰۰ میلیمتر | ۲۴۸۶ میلیمتر |
| محل پیشبینیشده صفحه در این مثال | ۹۰۰ میلیمتر | ۲۴۷۸ میلیمتر |
| محدوده کابینت دیواری | ۱۶۰۰ میلیمتر | ۲۴۸۲ میلیمتر |
در این مثال، فضای محل صفحه ۸ میلیمتر کمتر از محدوده پایین است. هر سه عدد را نگه دارید؛ میانگین گرفتن اختلافی را پنهان میکند که نصاب باید از آن خبر داشته باشد. اگر صفحه بین دو دیوار قرار میگیرد، فاصله را در همان ارتفاع، هم نزدیک لبه عقب و هم نزدیک لبه جلوی صفحه پیشنهادی بگیرید. ممکن است دهانه جلو و عقب یکسان نباشد. این عددها شرح وضعیت محلاند، نه دستور برش صفحه.
اگر از متر لیزری استفاده میکنید، مبدأ دستگاه را کنترل کنید. وقتی پشت دستگاه را به دیوار تکیه میدهید، باید بدانید عدد نمایشگر از پشت دستگاه محاسبه شده یا از جلوی آن. اگر فاصلهای غیرمنتظره بود، قبل از ثبت نهایی آن را دوباره بگیرید؛ راهنمای خطاهای اندازهگیری با متر لیزری برای بررسی همین اختلافها مفید است.
گام سوم: ستون، قرنیز و گوشهها را روی نقشه مشخص کنید
برای ثبت یک ستون، نوشتن «گوشه سمت راست ستون دارد» کافی نیست. دو عدد لازم دارید: ستون چه مقدار از طول دیوار را گرفته و چقدر از سطح دیوار جلو آمده است؟ اگر ستون به گوشه نچسبیده، فاصله شروع آن تا گوشه را هم بنویسید. همین روش را برای داکت و دیگر پیشآمدگیها به کار ببرید.
برای قرنیز، ارتفاع و مقدار بیرونزدگی را ثبت کنید. اگر متر را بین دو قرنیز گذاشتهاید، کنار عدد بنویسید «فاصله بین روی دو قرنیز». این اندازه با فاصله دیوار تا دیوار در ارتفاع بالاتر یکی نیست.
در آشپزخانه Lشکل، طول هر بازو را جداگانه بگیرید و کنج را خودبهخود ۹۰ درجه فرض نکنید. اگر هنگام گذاشتن گونیا بین لبه آن و دیوار فاصله میبینید، همان کنج را روی برگه علامت بزنید تا پیش از سفارش صفحه دوباره بررسی شود. کنترل یک نقطه با گونیای کوچک برای تعیین شکل کل کنج کافی نیست.
گام چهارم: جای آب، برق، گاز و خروجی هود را ثبت کنید
برای هر دیوار یک مبدأ ثابت انتخاب کنید؛ مثلاً «گوشه چپ دیوار ب، وقتی روبهروی دیوار ایستادهایم». سپس یک شکل ساده از نمای روبهروی همان دیوار بکشید. نقشه از بالا طول فضا را خوب نشان میدهد، اما روی نمای روبهرو راحتتر میشود تشخیص داد کدام لوله پایین است و کدام پریز در ارتفاع صفحه قرار میگیرد.
| مورد | چه چیزی روی نقشه بنویسید؟ |
|---|---|
| خروجی فاضلاب و شیرهای آب | فاصله مرکز از گوشه مرجع، ارتفاع مرکز از کف و مقدار بیرونزدگی |
| پریز و کلید | موقعیت و ابعاد قاب؛ بهویژه اگر قرار است کنار پهلوی کابینت یا پشت وسیله قرار بگیرد |
| خروجی هود | موقعیت مرکز دهانه و اندازه دهانه قابلمشاهده |
| شیر گاز | محل قابلمشاهده شیر و موانعی که ممکن است دسترسی به آن را محدود کنند |
| پنجره | ارتفاع زیر قاب از کف، مقدار پیشآمدگی قاب و مسیر حرکت لنگه و دستگیره |
یک یادداشت خوانا میتواند اینطور باشد: «دیوار ب، فاضلاب سینک: مرکز خروجی ۶۲۰ میلیمتر از گوشه چپ و ۴۳۰ میلیمتر از کف تمامشده». این دو عدد فقط مثال ثبت اندازه هستند، نه محل پیشنهادی اجرای فاضلاب.
اگر زیر سینک قبلی رد نم دیدید، محل آن را روی نقشه علامت بزنید و عکس بگیرید تا پیش از پوشاندن دیوار با بدنه بررسی شود. برای مراقبت از ورق در این قسمت، راهنمای جلوگیری از باد کردن MDF کابینت را ببینید. محافظت از لبه ورق جای رفع نشتی را نمیگیرد.
در این بازدید فقط اجزای قابلمشاهده را ثبت کنید. محل پریز یا شیر، مسیر دقیق سیم و لوله داخل دیوار را نشان نمیدهد. از این نقشه برای تشخیص ایمن بودن محل سوراخکاری استفاده نکنید و اگر طرح به جابهجایی تأسیسات نیاز دارد، آن را برای بررسی متخصص مشخص کنید.
گام پنجم: فضای باز شدن درها، کشوها و لوازم را بررسی کنید
بین «جا شدن» و «قابل استفاده بودن» تفاوت هست. یخچال ممکن است داخل فرورفتگی جا شود، اما دیوار کناری نگذارد در آن بهاندازهای باز شود که بتوان کشوی میوه را بیرون آورد. مدل وسیله را روی نقشه بنویسید و علاوه بر عرض، ارتفاع و عمق، فضای بازشدن در و فاصلههای نصب و تهویه را از راهنمای همان مدل بررسی کنید. اگر مدل هنوز انتخاب نشده، عرض فضای موجود را ثبت کنید و کنارش بنویسید «در انتظار تأیید مدل».
در آشپزخانه، این سه تداخل را همانجا بررسی کنید:
- پنجره و شیر سینک: لنگه پنجره را باز کنید و ببینید مسیر آن یا دستگیرهاش از محل پیشبینیشده شیر عبور میکند یا نه.
- ماشین ظرفشویی و مسیر رفتوآمد: جای درِ باز را روی نقشه نشان دهید. بررسی کنید وقتی در پایین است، روبهروی آن فضای استفاده باقی میماند یا نه.
- کشو و دستگیره کابینت کناری: در کنج آشپزخانه، جهت حرکت کشو را با یک فلش بکشید. ممکن است دستگیره ردیف کناری جلوی بیرون آمدن کشو را بگیرد. اگر انتخاب ریل و لولا هنوز قطعی نیست، برای آشنایی با گزینهها به راهنمای یراقآلات کابینت رجوع کنید؛ فاصله لازم برای اجرا را از نقشه نصب همان مدل بردارید.
گام ششم: پیش از ترک محل، نقشه را کنترل کنید
طول کلی هر دیوار را یک بار مستقل از اندازههای جزئی بگیرید. مثلاً روی دیوار پنجرهدار، فاصله گوشه چپ تا قاب، عرض قاب و فاصله قاب تا گوشه راست را با هم جمع کنید. حاصل باید با طول کلی دیوار در همان ارتفاع و بین همان دو نقطه همخوان باشد. اگر اختلاف دیدید، اول بررسی کنید یک اندازه را تا لبه قاب و دیگری را تا لبه بازشو نگرفته باشید. بعد دوباره متر بزنید؛ عددها را روی کاغذ تغییر ندهید تا جمعشان ظاهراً درست شود.
از هر دیوار یک عکس روبهرو بگیرید و نام آن را مطابق نقشه ثبت کنید: «دیوار الف»، «دیوار ب». سپس برگه را با این چهار سؤال مرور کنید:
- آیا شخص دیگری میتواند بدون پرسیدن از من، ابتدا و انتهای هر اندازه را پیدا کند؟
- آیا معلوم است ارتفاعها از کف تمامشده گرفته شدهاند یا کف فعلی؟
- آیا مسیر بازشدن در، پنجره و کشو در گوشههای تنگ بررسی شده است؟
- کدام اندازه باید پس از کاشیکاری، اجرای کف یا انتخاب مدل وسیله دوباره گرفته شود؟
موارد سؤال آخر را پایین برگه، زیر عنوان «نیازمند اندازهگیری مجدد» بنویسید. حالا یک نقشه از وضعیت واقعی آشپزخانه دارید که هم اندازههای قابلاستفاده را نشان میدهد و هم مواردی را که نباید هنوز مبنای ساخت قرار بگیرند. در قسمت دوم آموزش نصب کابینت، همین نقشه را با طرح و قطعات تحویلی تطبیق میدهیم و سراغ تعیین خط تراز نصب میرویم.
نظرات:
با سلام و احترام مطلب بسیار خوب و مفیدی بود